Verney

vervolgens kennis gemaakt met Verney v/d Sluys
de jonge pianist die busker, straatmuzikant, werd...

via hem leerden we Fare Thee Well kennen, en
Yeats' prachtige Song of Wandering Aengus

(Verney was overigens ook de begeleidende pianist 
in mijn vorige stukje - zag je dat?...)

Ma Fille

begonnen met Frans, vanmorgen
dit mooie liedje van Serge Reggiani

Beuern

de Carmina Burana, zoals Orff zelf ze graag zag opgevoerd
en zoals ze door Willem Wilmink zo schitterend zijn vertaald !

om de week in schoonheid af te sluiten, op deze zonnige lentedag

[met nog een blik op de abdij van Benediktbeuern, in Beieren,
waar ze zijn gevonden!...]

Giotto

even teruggehaald wat we al van Franciscus wisten
en vervolgens ingezoomd op de kunstenaar die o.m.
diens basiliek in Assisi zo prachtig verfraaide...

wat meteen een opmaat is naar nieuwe hoofdstukken
in ons geschiedenisonderricht: het belang van steden
als Florence, Padua, Genua, Venetië...

van schrijvers en kunstenaars als Dante, Petrarca, Boccaccio

kortom we naderen het einde van de Middeleeuwen
en naderen langzaam maar zeker de prilste renaissance
en reformatie en humanisme...

maaRRrrr... laat we nu allereerst ons korte-termijnperspectief
niet uit het oog verliezen: eenvoudigweg, een nakend bezoek 
aan de tentoonstelling over Franciscus in het Catharijneconvent,
een deelname komende maandag aan een Franciscuswandeling
door Utrecht, en eerder nog -zondag al - een kennismaking met
geheel eigenzinnige moderne "franciscanen", in hun Milieuproject
op Stoutenburg, vlakbij Amersfoort - die andere historische stad
(aan wie we nog altijd, met Golo dan, ons eerste bezoekje moeten
brengen... - maar het worden warmere dagen!!)

Helena

na de dood van Zjef Vanuytsel laatst
even bezig geweest met nogal wat
Vlaamse kleinkunst - niet de eerste
keer, overigens...

eentje daarvan, het mooie "Helena"
van Hugo Raspoet, bleef heel erg
hangen - alsmaar neuriën, opnieuw
en opnieuw beluisteren...

en zo rolde, ergens vorige week,
dit liedtekstje uit de pen - helemaal
in dezelfde trant 

als ik jou weer voor mij zie staan

doodgeschrokken en ontdaan

in zwarte rouwklederen gehuld

dan kan ik weer die stille traan

zich langs jouw wang z'n weg zien gaan

terwijl jij, m'n dochter, niet duldt

die dalende traan op te vangen

zozeer ben je door mij bevangen

en versombert de gramschap je gelaat

daarom vraag ik je in die laatste levensuren

de diepste droefenis dapper te verduren

ik zeg je dit nu - straks is het te laat

treur dus niet meer na mijn dood

hou jezelf sterk en groot

en laat levenslicht jouw paden beschijnen

opdat je niet, mijn lachend lief

mijn dochter en mijn hartendief

eenzaam zou wegkwijnen...

als ik jou weer voor mij zie staan

je haren die zweven gelijk een vaan

in de zachte zomerwind

dan kan ik weer die stille traan

in mijn ogen zien ontstaan

van ontroering voor jou, mijn kind

~golo~

Gréco

eindelijk onze Franse les
nog eens kunnen opluisteren
met een mooi Frans chanson !

Ferré, Villon

kennisgemaakt met zowel François Villon
als Léo Ferré, vanmorgen

(en met Ernst van Altena die hem/hen zo
schitterend vertaalde...)

en daarna in de geschiedenis van 15de eeuws
Parijs gedoken, de tijd van Villon...

en daar erg veel geleerd (dat we nooit eerder
hebben horen vertellen, op school...) 

met bijzonder veel dank deze keer aan arte, 
ZDF en de Canadese televisie zelfs, die in
de - aanbevolen! - serie Metropolis, waaruit
we de aflevering over Parijs plukten... -
ongeëevenaard hebben samengewerkt !

Zon en zo

voor Geschiedenis dus de Franken:
Merovech, Childerik, Clovis... en hoe 
dat dan verschoof van de Kempen
naar Doornik, naar Parijs...

voor Wiskunde irrationale getallen bestudeerd

voor Gedragswetenschappen verzuiling enerzijds
de multiculturele samenleving anderzijds

voor Frans het werkwoord: imparfait en parfait
(en al eventjes kennisgemaakt, en passant...
- omdat hij vernoemd werd in een oefening -
met François Villon's Ballade des Pendus...)

voor Aardrijkskunde deel ii van onze cursus op 
Sonneborgh, alles over de zon dit keer !

Suffragette

verschillende sociale bewegingen onder de loep genomen:
arbeidersbeweging, vredesbeweging, burgerrechtenbeweging...
studentenbeweging, vrouwenbeweging, homobeweging...
Vlaamse beweging... wat niet al ! 

(en als slot We Shall Overcome gezongen - met een diep 
respect en gevoel voor zoveel bewogenheid - de moéd
met name, die mensen hadden!!)

Vonk

naar aanleiding van Prinsjesdag
vandaag door zoonlief getrakteerd
op dit liedje - van papa geleerd...

Rien de rien

geoefend op de goede (nasale) uitspraak 
van "Non" aan de hand van... dit liedje !

Champs-Elysées

Frans afgesloten met Joe Dassin
Oh, Champs- Elysées !

(waar was de tijd...)

Trouwen?

nieuw liedje rolde uit de pen vanmorgen
dat een beetje moet gaan klinken als dit...

 

 

't Was op m'n dertiende jaar al

(oh, jij ongeluksgetal)

dat iemand porde in m'n zij

en zeer welwillend zei:

"Wil jij niet met mij?

Kom heel gezellig met me mee

leuke wandeling voor twee.

Bevalt je niet m'n mooie huid?

Ach, dan maak je 't toch weer uit!"

 

Da's bij mij tien keer zo gegaan

ik werd achttien, kreeg een baan

en het was in 'n nieuwbouwlaan

toen ik halt hield voor een vrouw

die mij graag ontmoeten wou

en we zijn dan snel getrouwd

snel 'n nest voor twee gebouwd

en onze relatie is er een van

"Schat, mag ik het zout?"

 

De relatie bracht me leed

omdat ik alle tijd verdeed

aan die allerliefste vrouw

van wie ik vast wel hou

maar aan een picnic met z'n twee

aan het strand, dicht bij de zee

heb ik al m'n tijd besteed

en dat bezorgde mij dus leed.

Want ik heb nu wel een vrouw

maar het leven dat ik wou

is in de picnicmand gestopt

en helaas, dat was z'n lot.

Op m'n sterfbed kijk ik terug

ach ja, 't is achter de rug

maar dat leventje van mij

en... ach, wat ben ik blij

heb nooit een leven gehad

maar toch een vrouw

die me aanbad.

 

Ballade

Oude zalen,

van steen en rots,

gelegen in dalen,

omringd met wouden, trots.

En op de muren,

eeuwenoude runen,

en signaturen,

van vorsten, trots.

Daar ga ik heen,

daar slaat mijn hart,

voor steen of veen,

speel ik voor bard.

Diepe moerassen,

groenig veen,

vreemde wezens,

trekken er doorheen.

En het land,

al lang verzand,

en op de rand,

staan spar en eik doorheen.

Daar trek ik door,

langs veen en dier,

en mijne lier,

geeft zich gehoor.

Machtige wezens,

schoon of slecht,

vliegend op bezems, 

of aan de grond gehecht.

En Elf en trol,

spelen grote rol,

kobolden dol,

zijn aan wat anders gehecht.

Ik zal hen zien,

wezen en woud,

terwijl ik hen bedien,

van balladen oud.

Bossen prachtig,

sparren oud,

eiken krachtig,

van sterk eikenhout.

En kronkelpad,

klein, smal, en dat

vaak onderbroken zat

met gevallen eikenhout.

Daar stap ik fier,

bij de bomen ben ik heer,

en ik speel nog één laatste keer,

mijne lier.

Dan keer ik terug,

nog een laatste maal,

kijk ik vlug,

nog even terug, op dit allemaal.

En dan weer stug,

zet ik er de pas in, vlug,

en doe ik dit verhaal,

over dit allemaal.

Fun met π

hoe men kwam tot pi...
groter dan 3, kleiner dan 4
heel leuk om nog een keer
over te doen !

en dan na afloop, ontspannen met drs.P!...

Op de tonen van

op de tonen van... 
of liever: een beetje zoals
"De Zusters Karamazov"
van drs. P

dit nieuwe lied !

je ouders, je meester

de school en de priester

ze leren je allen van zus en zo zo

je grote zus, je kleine broer

de koning, een arme boer

ze leren je allen van ju en van ho

maar zeg me dan toch

waarom leren wij nog

van zo is, en zo zal

van zo moet, nimmer anders kan

man, je lalt!

- - -

wij kunnen leven muteren

raketten in ruimtebanen schieten

god op aarde spelen

waarom toch

zitten wij hier nog

op microben te vitten?

waarom bij aardrijkskunde

de grote slimme spelen

als je op de wereldkaart

Giroriënwaard

kunt aanwijzen

je kunt net zo goed

met je eigen bloed

en je ledematen

een popje maken

om nog geen zeven te halen

- - -

je ouders, je meester

de school en de priester

ze leren je allen van zus en zo zo

je grote zus, je kleine broer

de koning, een arme boer

ze leren je allen van ju en van ho

maar zeg me dan toch

waarom leren wij nog

van zo is, en zo zal

van zo moet, nimmer anders kan

man, je lalt!

- - -

koningen, niet meer nodig

grenzen, overbodig

waarom denken wij nog

in apartheid, eeuwig onder het oog

van een hogere macht?

denk toch zelf eens na

laat anderen erbuiten

is 't toch geen zonde

om je vrijheid voor een ander te buigen?

aardig zijn is niet, en zal niet

en mag niet

jezelf onderdrukken zijn

dat kan het niet zijn

en dat zal het niet zijn

en dat mag het niet zijn!

- - -

je ouders, je meester

de school en de priester

ze leren je allen van zus en zo zo

je grote zus, je kleine broer

de koning, een arme boer

ze leren je allen van ju en van ho

Más ligero

y luego, un poco más ligero,
nuestra canción española de
esta mañana !

(ongeveer dit...)

Daniela is van binnen vol van deuren

de ene gesloten de andere open

Daniela is van binnen vol van deuren

soms loop je naar buiten, soms ga je binnen

Daniela is van de wind en soms brengt ze

en verliest ze dingen maar andere…

Daniela is een boom een boek een bij

vliegend tussen vele in een bijenkorf

soms is het moeilijk te zijn

en wat er nu is

is niet altijd wat er altijd is

en wat er altijd is

is niet altijd wat je ziet

Daniela is van binnen…

Daniela ademt en soms hangt (?) ze

soms weet je niet of zij het is of het niet is

Daniela begrijpt niet alles en hoopt

dat iemand … kalmeert haar slapeloze nachten

en soms ben je…

Daniela is van binnen…

Spiegelingen

tussen het spiegelen rondom een rechte door

bespiegelingen over 't leven (het - pijnlijk - 
wakker worden uit de sprookjes-kindertijd...)

en - opvrolijkend - wat levensliederen van
Marijke Boon !

Storm

terwijl, met Pinksteren, vurige bliksemtongen
over het land raasden, ook in Turnhout, schreef
na afloop Golo dit gedicht


* * *

De Storm

De lucht in het noorden kleurt langzaam grijs,
terwijl hemel door wolken wordt bevolkt.
De dichtgetrokken ramen piepen hees, de wereld
kijkt angstig naar de storm die komt...

Dan schalt de wind, die het leger brengt,
het leger met de bliksemzweep!
Het leger met zijn wolkenschilden en met als
aanvoerder de hengst, die machtig en trots
met de donder meedweept!

De wolken staan paraat, de wereld staart 
in de ogen van het machtig noodweer.
De hengst, het prachtige paard, schudt
uitdagend zijn speer...

Dan barst hij uit, en stuurt waterdruppels
als pijlenregen,
die het land openscheurt,
verwoest velden en wegen,
terwijl menig schone bloem nu nooit meer 
verkleurt...

Terwijl dam openbreekt, en mensensteden
vergaan, 
stijgen vogels op...
De donder gaat slaan!
Vlieg gauw uit die top! De Dood komt eraan!
Wind boeit, regen verplettert menig gewas,
de hengst zelf daalt neer, 
zijn hoeven verpulveren al wat eens was; 
bliksem ranselt bergen, keer op keer!

De storm viert victorie,
de wolken vallen uiteen,
de muil van het onweer laat zich als een 
spookbeeld nog een laatste keer zien,
dan is het voorbij, we zijn weer... alleen!


- gvde, 9 juni 2014 -

Die ene rots

opgestaan, na de emoties gisteren,
met dit nieuwe lied dat uit de pen rolde, 
en dat zo ongeveer moet gaan klinken

"als dat burgerlied van Hannes Wader:
Das tut nichts dazu..."

Die ene rots, die bleef bestaan!

Aan de kust raasde de grote zee, en hij die hem zag was met grote vrees vervuld... En de vele schepen dreven op het water, hun trotse boegen goud verguld.

De vele schepen, en ook de grote zee, dat was waarmee men dweepte, iedereen deed mee, iedereen deed mee!

Van de kust was een rots in zee gevallen, die daar eeuwig bleef liggen, in de grote zee...

En die ene rots is nooit in de zee vergaan, nee, die ene rots, is daar altijd blijven staan, eeuwig blijven staan!

De vissers aan de kust spraken over zee en over schepen, de rots werd niet gezien. Was dat de grote fout wellicht, was dat de fout misschien?

Ondertussen raasde zee en voeren schepen steeds weer af en aan, maar ook de rots, ook de rots, die bleef bestaan!

Aan de kust had een oude visser zijn makkers bij zich geroepen en wees op de rots, staande in de zee, o, zo trots!

En hoe de zee ook raasde, die ene rots, die bleef bestaan, de rots, die bleef bestaan!

En al de schepen, die er tegenaan sloegen, zijn met man en muis vergaan, DE ROTS DIE BLEEF BESTAAN!!